Than Htun Oo

အိမ်ရှေ့မှဆိုင်ကယ်သံကြားသဖြင့် နို့ဆီချက်နေရာမှ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သူငယ်ချင်း မင်းသိန်း၏ဆိုင်ကယ်နှင့်အတူ သဲဖြူပရိယတ္တိစာသင်တိုက်မှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဦး ဥတ္တမ ဖြစ်နေ သည် ကိုတွေ့ရ၏။ ]]ဒကာကြီး ကျောင်းမှာ ခင်ဗျားဆရာ ရောက်နေတယ် လိုက်ခဲ့အုံး }} ဆရာတော်က ရောက် မဆိုက်ပင် လှမ်းပြောလိုက်၏။ ]] ဘယ်သူတုံး- ဆရာညို ရောက်နေတာလား}} ကျွန်တော်က ဆရာခင်မောင်ညို(ဘောဂ) ရောက်နေတယ်ထင်သဖြင့် ဝမ်းသာအားရပြန်မေးလိုက်မိ၏။ ]] ဘယ်ဟုတ်ရမှာတုံး – စစ်တပ်က ဗိုလ်မှူးတွေဗျ }} ဆရာတော့်၏စကားကြောင့် ရင်ထဲတွင်ဒိတ်ကနဲခုန်သွား၏။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ သွေးကြောများမှာလဲ ရှိန်းဖိန်းသွား၏။ကျွန်တော်သည် ရ.ယ.က တစ်ယောက် ဖြစ်နေ သော်လဲ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိတွေ နှင့် ရဲအရာရှိများကို ရင်းရင်းနှီးနှီးပေါင်းသင်းဆက်ဆံရန် ရွံ့တွန့်တွန့် စိတ်က ယခုထိ မပျောက် သေးပဲဖြစ်နေ၏။ထို့ပြင် […]

ကျွန်တော်တို့ ငါန်းဇွန်မြို့လေးဟာ မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်း မိုးနဲရေရှား ရပ်ဝန်းဒေသထဲမှာပါ။ အဲဒါကြောင့် မိုးနဲတာကတော့ ပြောစရာတောင်မလိုတော့ပါဘူး။ဧရာဝတီ မြစ်ကမ်းနံဘေးက မြို့လေးမို့လို့  ရေတော့မရှားဘူးလို့ ထင်မယ်ဆိုရင် ထင်လောက်စရာပါ။ ဒါပေမယ့် သဲသောင်တွေဖြစ်ထွန်းပေါ်ပေါက်လာပြီး မြစ်နဲ့တော်တော်ဝေးသွားခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းကြာခဲ့ပါပြီ။မြစ်ရေတိုးတဲ့ အချိန်ကလွဲရင် သဲသောင်ပြင် နဲ့လက်ယက်တွင်း လေးတွေကိုပဲ အဖော်လုပ်နေရတဲ့မြို့လေးတစ်မြို့ ဖြစ်နေခဲ့တာပါ။ငါန်းဇွန် အထက ရဲ့ ရွှေရတုသဘင် ပွဲ တုန်းက ဆရာညို လာတော့ ကျွန်တော်နဲ့ မင်းမော်ဝင်း က ခြေလျှင်တလှည့် ကုန်းကြောင်း တစ်လှည့်လိုက်ပို့ကြရင်း ၊ဆရာညိုကတောင် လက်ယက်တွင်းလေးတွေ သဲသောင်ပြင်ကြီးတွေ နဲ့ အမှတ်တရ ဓာတ်ပုံရိုက်သွားပါသေးတယ်။ မိုးရေကို မှီခိုဖို့ကလည်း မိုးကနဲ။ဧရာဝတီမြစ်ကလည်း သောင်တွေခံပြီးရေသွားခပ်ဖို့မလွယ် ။အဲဒါကြောင့် ရေစည်ထောလာဂျီတွေက ငါန်းဇွန်နဲ့ ငါးမိုင်လောက်ဝေးတဲ့ ကျောက်တလုံးဆိပ်ကမ်းကို  ရေသွားသယ်ကြရတယ်။ မြေအောက်ရေချိုကို ရအောင်တူးပြီး

“မိဘပြည်သူအပေါင်းတို့ ခင်ဗျာ ၊ ငါန်းဇွန်မှ ရန်ကုန် သို့ တိုက်ရိုက်ပြေးဆွဲမည့် ရွှေစြက်ာ မော်တော်ယာဉ် အသင်း ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားကို ယနေ့နံနက် ၈ နာရီတိတိ အချိန်မှာ မြို့နယ်လျှပ်စစ်ရုံးအနီး ရွှေစြက်ာ မော်တော်ယာဉ်အသင်း ကားဂိတ်မှာ ကျင်းပပြုလုပ်မှာ ဖြစ်ပါတယ် ၊ အဲဒါကြောင့် ကြွရောက်အားပေးကြဖို့ အသိပေးကြေငြာလိုက်ရပါတယ် ခင်ဗျာ ။” ပုညပါရမီ ဆွမ်းလောင်းအသင်း၏ အသံချဲ့စက်မှ ဆွမ်းအလှူရှင်များကိုကြေငြာအပြီးတွင် အထက်ပါ အတိုင်းကြေငြာသံထွက်ပေါ်လာပါတယ်။ကျွန်တော်တို့မြို့ရဲ့ထုံးစံအတိုင်း သာရေးပဲရှိရှိ နာရေးပဲရှိရှိ ပုညပါရမီအသင်းက အသံချဲ့စက်နဲ့ အခုလိုပဲ ဗျို့ဟစ်နေကျပါ။ အဲဒီလိုကြော်ငြာသံကြားတော့မှပဲ ကျွန်တော်လဲ တစ်နေ့တုန်းကမှ ဂိတ်မှူး ကိုအောင်မျိုးသန့် က ၁၁-၁၂-၂၀၁၂ နေ့မှာ ကားလိုင်းစထွက်မယ့်အကြောင်း ဖုန်းဆက်ပြီး ကြိုပြောထားတာကိုသတိရမိ တော့တယ်။ သူ သတင်းပေးလို့ facebook ပေါ်မှာ

သိပ္ပံပညာနှင့် ဝိဇ္ဖာပညာတို့၏ ဦးခိုရကာသည် စိုက်ပျိုးရေး ဟု ဖတ်မှတ်ခဲ့ဖူးသည်။ ကမ ္ဘာဦးအစမှ ယေန့ထိတိုင် ဆင့်ကဲတိုးတက်ဖြစ်ပေါ်ေနေသာ စိုက်ပျိုးရေးပညာရပ်တွေကလဲ လိုက်လို့ မကုန်အောင် အဆန်းတကျယ်များပြားလှ၏။ ကိုယ့်ဟာကိုယ် စိုက်ပျိုးရေးသမားဟု ခံယူမထားသော်လည်း သစ်ပင်လေးတွေ ဝေဆာဖြစ်ထွန်းလာအောင် စိုရကပျိုးရတာ ကို အလွန်ဝါသနာပါ၏။ သစ်ပင်လေးတွေစိုစိုစိမ်းစိမ်းတွေ့ပြီဆိုရင် မေနနိုင်၊ ဒီသစ်ပင် တွေ စိုစိမ်းဝေဆာနေတာေရေကာင်းလို့လားေြမေကာင်းလို့လား။ရာသီဥတုမျှတလို့လား။ ပြုစုပျိုးထောထငိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်မှုကောင်းလို့လား စသဖြင့် စူးစမ်းလေ့ရှိ၏။ လွန်ခဲ့တဲ့ (၁၀)နှစ်လောက်တုန်းကဆိုရင် ငါန်းဇွန်မြို့နဲ့ မလှမ်းမကမ်းမှာရှိတဲ့ မိဘဘိုးဘွားပိုင်ယာခင်း တစ်ခုကို ခြံပုံစံလုပ်ပြီး ရေတွင်းတွေ နှစ်တွင်းသုံးတွင်းတူး စိန်တလုံးသရက် တွေစိုက် ၊မာလကာ တွေ သေပြ တွေစိုက်၊ သနပ်ခါး နဲ့ ဆူးပုပ် တွေကို ခြံတစ်ပတ်လည်စိုက် နဲ့ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပျော်နေခဲ့ဘူးတယ်။ တကယ့်တကယ်လက်တွေ့မှာကျတော့ ထထင်ားသလိုဖြစ်မလာခဲ့။

လူဆိုတာ ကိုယ်လုပ်ချင်တာ လုပ်နေရတယ်ဆိုရင် ပျော်လို့မော်လို့။ အခုကြည့်လေ ကျွန်တော်တို့မြို့က လူတွေက barcamp ဆိုတာ ဘာမှန်းတောင်မသိပဲ တောင်မေးမြောက်မေးနဲ့ ဖြစ်နေကြတဲ့အချိန် ၊ တစ်ချို့ဆိုရင် ဖားကန့်နဲ့ လွဲလို့လွဲ ။ ကျွန်တော်ကတော့ ရန်ကုန်ဘားကမ့်၂၀၁၄ မှာလဲ fellow အဖြစ်နဲ့ organizer တစ်ယောက်လို ပါဝင်ခွင့်ရခဲ့ လို့ ပျော်လို့မော်လို့။ပြီးတော့ မန္တလေးဘားကမ့် ၊ မုံရွာဘားကမ့် တွေကိုလဲ သွားလိုက်သေး။ အခုဆိုရင် Barcamp Yangon အဖွဲ့တွေလဲ သူတို့ဘားကမ့်ကြီးအောင်အောင်မြင်မြင်နဲ့ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီမို့ ပြည်ပကို ခရီးထွက်သူကထွက် ၊နယ်ဘားကမ့်တွေဆီကိုသွားတဲ့သူကသွား၊အလုပ်တွေပုံနေလို့ ဖိလုပ်နေတဲ့သူက ဖိလုပ်နဲ့ ပျော်လို့၊မော်လို့။ Barcamp Mandalayအဖွဲ့တွေအနေနဲ့လဲ အောင်မြင်ခဲ့ပြီဖြစ်တဲ့သူတို့စေတနာ လုပ်ရပ် တွေကိုပြန်အမှတ်ရရင်း ပျော်လို့၊မော်လို့၊နေကြပြီထင်ပါတယ်။ မန္တလေး MCPA အသင်းရဲ့ အသင်းသား စုံညီပွဲတော်တုန်းကဆိုရင် မြန်မာနိုင်ငံကွန်ပျူတာအသင်းချုပ်နာယကကြီးဦးသိန်းဦး၊

Fellow တစ်ယောက်၏ BarCamp အတွေ့အကြုံများ မြန်မာနိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးရှိ မြို့တွေမှာ BarCamp တွေအောင်အောင်မြင်မြင် လုပ်နိုင်ဖို့အတွက် BarCamp Yangon 2014 မှ Fellowship Program တစ်ခုကို စီစဉ်ပြီး အနယ်နယ် အရပ်ရပ်ရှိ မြို့တွေက Member တွေကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပါတယ်။စုစုပေါင်း အယောက်(၃၀) ရွေးမယ်လို့ လျာထားခဲ့ပေမယ့် ၂၂ ယောက်ပဲ ရွေးနိုင်ခဲ့တယ်။ BarCamp Yangon 2014 အတွက် Fellowship Program မှာ ပါဝင်တဲ့သူတွေကတော့ ပုသိမ်၊ ချောင်းဆုံ ၊ လားရှိုး ၊ ပြည် ၊ စစ်တွေ ၊ ပြင်ဦးလွင် ၊ ငါန်းဇွန် ၊ စစ်ကိုင်း၊တန့်ဆည် ၊ မိတ္ထီလာ ၊ ရန်ကုန်